NOG EVEN DOORGAAN OVER TWEE KANTEN

Al eerder schreef ik over dualiteit, maar nu wil ik hier toch nog even over doorgaan. Steeds vaker valt het me op hoe mensen denken in tegenpolen, grijze gebieden, gekleurde meningen hebben of een ‘gulden middenweg’ voor ‘de goede vrede’ bewandelen. Wat als je dat in het geheel overstijgt? Wat als je bijvoorbeeld niet kùnt denken in goed of slecht, mooi of lelijk, moeilijk of makkelijk. Wat als er geen grijs of gekleurd gebied aanwezig (meer) is in jouw kijk op het leven? Wat als het gewoon is zoals het is? Punt.

NOODZAAK OM TE VOELEN DAT JE LÉEFT

Soms denk ik, dat wij als mens dualiteit nodig denken te hebben om onze stellingname te benadrukken. Noem het stevig Zwart, dan is het zeker niet Wit. Zeg dat het grijs gebied is als je onzeker bent over de uitkomst en noem het gekleurd als je positief over wilt komen. Maar stel dat je stellingname helder is als je gewoon ‘bent’.

AF EN TOE OVERSTIJGEN WERD MEESTAL

Ik vind het persoonlijk steeds moeilijker om duaal te denken. Natuurlijk doe ik het weleens, vind ik dingen lastig of moeilijk, ben ik superblij en bewandel ik een zijde van het spectrum van kleuren. Maar over het algemeen bevind ik me steeds vaker in die neutrale oordeel-vrije positie van observator. Een toeschouwer van het geheel waarin ik mezelf uit de formule haal. Ik zie dingen gebeuren en betrek het niet op mezelf. Bijvoorbeeld als ik iemand zie met een bepaalde kledingstijl. Dan denk ik niets, ik zie alleen de persoon die in die kleding zit. Een duale blik zou er veel van vinden juist, maar zie de mens en je schakelt dualiteit en daarmee allemaal verhalen uit. Dat is een best rustige manier van in het leven staan, het geeft ruimte voor gelukkige gedachten en rust in jezelf. 

CULTUREEL BELAST

We worden in Nederland cultureel onderlegt met de vrijheid van meningsuiting. We moeten bijna overal iets van vinden. Ongedwongen gewoon ‘zijn’ is daarmee direct onderhevig aan meningloos zijn en daarbij gaan onvermijdelijk veel lagen met allerlei ideeën en verhalen gepaard. 

Het is best een leuk proces eigenlijk, ik zou zeggen probeer het eens Non-duaal te zijn. Niet overal iets van vinden werkt bevrijdend voor jezelf, al is het minder sexy en kleeft er minder verhaal aan alles. Ineens moet het verhaal ontstaan vanuit andere dingen, de werkelijke waarheid  bijvoorbeeld.

NON-DUAAL

Overigens is non-duaal zijn zoals ik het bedoel niet hetzelfde als ‘je mening uitstellen’ wat vele coach-technieken aanmoedigen. Waar ik nu op doel, is werkelijk dualiteit opzij zetten en erop of eronder gaan. Of ertussenin. Of niets. Of alles. Observeer vanaf het punt waar jij voor kiest. Wat zie jij dan?

Benieuwd naar jouw eigen non-duale zielenperspectief? 

Maak dan eens een afspraak voor een levenssessie via mijn contact met de ziel site (klik op mij *smile*)

Share This
googlea299d2eb55187f56.html