Ooit een echte break-up ervaren? Nee, niet zo’n ‘We zijn nog steeds vrienden’ verhaal, maar echt een honest-to-God-dit-wordt-nooit-meer-hetzelfde-breuk. Zo eentje waar je nachten van wakker ligt of woelt, je de lust en smaak voor voeding verliest, je alleen maar aan die ene persoon (en alle fijne dingen: de pro’s) kunt denken tot het bijna dwangmatig neurotisch wordt, je jezelf vervolgens dwingt aan alle nadelen in de relatie (de con’s) te denken om daarmee te bewijzen dat ‘het echt beter is zo’. Dat je je elke dag voorneemt: ja maar nu is het klaar, volgens mij is het een goede dag. En vervolgens jezelf eindeloos veroordelend erop moet betrappen, dat het ‘toch maar morgen wordt’. En oh ja niet te vergeten, de compassie-volle sociale cirkel: Je omgeving. Die begripvol en warm instemmend knikt, maar inmiddels vermoeid wijsheid deelt, want kop op! Weet je dan niet dat:

  • Er meer vissen in de oceaan zwemmen (nou en?)
  • Tijd doet slijten (wat schiet je daar mee op?)
  • Het beter zo is (ja maar voor wie?)
  • Je sterk bent (dus?)

De waarheid is: niemand begrijpt een liefdesrelatie zoals jij dit doet. Jij zat er immers in. Jij en je partner deelden iets unieks. Jullie zielen zochten elkaar op. Er was een specifiek doel, een les, een groei-fase een ervaring die je absoluut met diegene wilde ervaren. En nu is het voorbij. Dat moet jij zelf verwerken.

Begin vastberaden met ‘de functie’

Waarom zoeken zielen elkaar op? En waarom gaan ze ook weer los van elkaar? De functie is niet altijd even gemakkelijk te verklaren. Er zitten veel lagen in ons bewustzijn, dus ook in ons mens-zijn. De ervaring die we in de eerste instantie met elkaar wilden ervaren kan onderweg veranderen. Dat noemen we evolueren, transformeren of groei. Je kunt ontdekken dat je behoeften in de weg van samenzijn is gewijzigd en dat je geen ‘match’ meer bent. Je kunt ook beslissen om er ‘samen’ aan te werken om weer een match te worden, preferabel zonder verlies van eigen idealen. Maar wees even eerlijk: Is er wel zoiets als een lekkere water bij de wijn? Is een middenweg wel echt gulden? Of zijn het eigenlijk maar slappe aftreksels van wat eigenlijk de bedoeling is: Je eigen leven leiden.

De functie en het doel herinneren van wat je al dan niet samen wilde ervaren in het leven, kan je helpen eerlijkheid te beoefenen in het wel of niet samen de weg blijven vervolgen. Dan is de simpelweg: “Ja maar ik hou van je” niet voldoende reden meer. Dan wordt het: “Ik accepteer je zoals je bent, zonder je te willen veranderen” een motivatie. En zo niet: Dàn los.

Loskomen door Groei

In mijn ervaring is het meest voorkomende spirituele groei-advies: “Laat het los.” Want, zo wordt er gesteld, dan pas kun je verder. Dan ontstaat er ruimte om weer gevuld te worden met nieuwe ervaringen. Ervaringen die jij, stiekem als ziel in mensvorm, graag wilt beleven. Allemaal goed en wel, maar is dit wel echt zo? Ik vraag het me af.

Ik vind loslaten niet gemakkelijk en om eerlijk te zijn een onmogelijke taak. Wat me wel lukt is het veranderen van de ‘lading’ die iets bij zich draagt. Een beëindigde relatie, een break-up met pijnlijke ervaringen zogezegd, laat je niet zomaar los. Dat veranderd jou. Daar leer je van. En wat je leert geeft je inzicht tot wat je werkelijk wilt ervaren. Met een onderzoekende geest geef je je over aan wat de elementen zijn die je bewonderde in de relatie, wat je fijn vond en minder fijn, wat je nooit meer zult accepteren en wat je absoluut zult missen. Oh wow wat hebben we hier: een wens. Een specifiek concrete intentie. Je volgende relatie-zaadje is gepland.

Vasthoudend Vastberaden

Vorige relatie losgelaten? Allerminst waar. Die relatie bestaat voort. Hij heeft je geraakt in je hart, daarom hield je het zo goed vast toen het brak. En terwijl je rouwde om de breuk, erkende je het bestaan van alles wat de relatie je heeft geleerd. Je ontwikkelde, groeide ongemerkt en evolueerde richting een nieuwe keuze. Je kunt het wel loslaten noemen, maar in feite heb je geïntegreerd wat je deed groeien en geëlimineerd wat je tegenhield.

En toen het stof daalde, de pijn verminderde, de tijd inderdaad verder tikte en jouw zin weer terugkeerde wist je beter dan ooit wie je was. En wat je opnieuw zult verwelkomen, mocht dit zich weer aandienen.

Break-ups zijn zwaar en het doel wat ze dienen kan je gestolen worden. Maar verzetten tegen de onvermijdelijke groei kost meer energie dan het verwelkomen van de nieuwe verbeterde jij die uit een break-up voortvloeit. Daar komt de dankbaarheid achteraf vandaan. Laat dàt maar los. Omarm de nieuwe ‘ik’. ~ V

Heb jij last van je break-up? Vrees je er een of heb je geen idee waar jij nog aan vast kunt houden? Kom maar, ik troost je wel. Neem hier contact met mij op en dan mag je m’n schouder lenen (en mijn lijntjes tot zielenland vasthouden ?).

Share This
googlea299d2eb55187f56.html