Is er een keuze in groei?

Moet je echt je werk ervan hebben gemaakt om bewust in het leven te staan? Kun je groei echt tegenhouden? Is het nodig om voortdurend bezig te zijn met het onderzoeken, doorgronden, bewuster kijken en (voor)voelen wat er gaande is in je (eigen) leven? Of gaat zoiets vanzelf? Of je dit nu vol bezieling en met passie en drang naar antwoorden doet, of met een lui en schuin oog naar je praktische leven in de dagelijkse gang van zaken.Volgens mij maakt het niet uit. Er is niet zoiets als niet groeien in dit leven.

Het idee van stilstaan is géén achteruitgang, maar wel weerstand

Het gezegde luidt, dat als je stilstaat in je ontwikkeling je eigenlijk achteruit beweegt. Dat je, als je niets doet en je je dus niet verroert, je eigenlijk je eigen groei tegenhoudt. Volgens mij is zoiets lastig te meten, maar de onwaarheid zit in het 'stilstaan'. Want kun je echt stilstaan? Ik heb van dichtbij gezien, hoeveel energie het kost om ‘niet te veranderen’ of een situatie ‘als de oude’ te houden. Het kost zoveel moeite en aan het einde van het verhaal heb je niet kunnen voorkomen dat het alsnog gebeurd: Groei. Want of je het nu gelooft of niet, erin duikt en actief mee bent of juist passief, weerstand biedt of juist wilt: de mens evolueert nou eenmaal. En het tegenwerken van groei is ook groei. Het lijkt een bijna paradoxaal verhaal: linksom of rechtsom vooruit zul je gaan!

In herhaling vallen dan?

Hoe zit het dan met terugvallen? Oude patronen doorbreken? Overtuigingen die maar blijven kleven? Als je echt met man en macht jezelf niet wilt leren kennen, kun je de ander ook niet zien. Het begint allemaal wel bij jezelf. Als je eerlijk en zonder oordeel weet te kijken naar je eigen ideeën en gedachten, ontstaat er vanzelf een gevoel van groei en ontwikkeling. Maar welke kant uit is dan niet meer zo belangrijk. In elk geval kun je er wel vanuit gaan (of beter gezegd: op vertrouwen, wat weer een ander onderwerp is) dat er niet echt zoiets bestaat als een ‘terugval’. Wel geldt, dat je het kunt ervaren alsof er een terugval of stagnatie is. Maar dit gebeurd meestal als je niet bewust bent van je eigen invloed op je gedachten, bestaande patronen. De werkelijkheid is, dat je dan dus niet terugvalt, maar eerder 'langzamer gaat dan je had gehoopt'.

Kant-en-Klare groei

Niet (durven) kijken naar jezelf is eigenlijk een wandaad naar je ontwikkeling en daarmee ook naar anderen. Want je kunt de ander niets echt waardevols bieden, als je jezelf vergeet. Werken aan jezelf is dus iets wat je ‘gewoon’ doet door bewust en eerlijk te blijven in alles wat je doet. Je hoeft echt geen bijzondere daden te verrichten, spiritueel te doen of cursussen te volgen die gericht zijn op zelfontplooiing. Natuurlijk helpen ze je wel gerichter te groeien daar waar je tegenaan loopt, maar het is geen kant-en-klare geluksformule in het groei-proces. Dat is het leven namelijk al: kant en klaar. En het enige ingrediënt wat je daaraan hoeft toe te voegen ben jij zelf. Wel blijven roeren 😉

Hoe beleef jij je persoonlijke groei? En wat vind je van die van anderen en hoe ze het zouden moeten doen? Heb je ideeën die je wilt aanpassen of ben je juist voorstander van een stevige mening? Laten we eens kijken wat bij jou past en hoe jij jezelf tot hoge hoogtes kunt brengen!  Kom eens langs in mijn praktijk, zoek me op via mijn site en laat jezelf eens goed bekijken.  – Vanessa

Share This
googlea299d2eb55187f56.html

This website uses to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button.