Wat voelt dit toch…

Hee ik dacht niet dat ik dit nog kon ervaren, dat gevoel van ‘er is iets maar ik weet niet wat’. Dat hoewel je genoeg te doen hebt, je toch met je hoofd bij andere dingen zit. Verleden, herinneringen, ideeën over mensen, gevoelens over relaties en verbindingen. Dat je wel weet dat je zoveel te doen hebt, maar je staart maar voor je uit, de klok tikt de tijd weg. Wat is het, wat je zo bezigt, zo uit de realiteit houdt en trekt? Waarom, waarom voelt het zo onvervuld in mij, wat is er niet compleet? Wat maakt het uit, dat de dag goed loopt, er plannen zijn voor morgen en de regelmaat er is? Het is fijn, het doet wel iets, het geeft rust…toch? Maar in de nacht lig ik te woelen. Nodig ik de slaap uit die maar niet wil vatten. Of ik ben niet te bevatten.

Welk perspectief?

Het is maar net hoe je het bekijkt. Ja, het is maar net het perspectief wat ik in kan nemen nu. Want in plaats van mijmeren, hoe het anders had kunnen zijn; wat er misschien, wie weet, als de sterren op één lijn hadden gestaan met mijn wensen dromen en idealen…is er ook een ander perspectief. Een die klaar als een klontje het antwoord in zich draagt. Als een rijpe zoete vrucht je vervuld met vreugde en plezier omdat het genoeg is voor nu. Is het niet goed zo? Gewoon precies wat je mocht ervaren, waarom verlangen naar meer? Waarom sowieso verlangen, dat is zo aards, kom wees eens wat verlichter, doe eens wat meer in het moment en blijf dan daar. Fijn toch? Nee, ik blijf even stilstaan. Bij het verdriet wat ik ervaar. Niet alleen in dit moment. Maar ook in het volgende. En ik weet niet hoe lang het duurt en hoeveel perspectieven ik welwillend aanneem. Ik weet niet hoeveel tijd het gaat kosten, hoeveel productiviteit er verloren gaat. Of hoeveel afleiding kan helpen om vervolgens weer terug te vallen in het gemoed van iets missen.

Dit hadden we niet afgesproken!

Ik wil zo graag horen: dit is wat je moet doen om je beter te voelen. Dit is de magische pil die je uit deze situatie van ‘hangen’ helpt. Het zuchtend verdragen lijkt mij niet passend, bij een stralende bruisende ziel, die vol in het leven staat. Of toch wel? Is het niet juist datgene wat ons doet oplichten en laat stralen, wat ons ook evenzeer doet voelen dat iets verdrietig is? Het missen van iets wat je niet wilde missen. Of wat er misschien nooit echt was.

De confrontatie aangaan met de puurheid, is de uitdaging niet van dit verdriet. Het zien van mijn eìgen illusies, waarheden en idealen wel.

~V

Dat doorvoelen maakt het iets beter. Al kruipt het in mijn hoofd dat ik te snel door wil gaan. Mijn hart wil even zwelgen, de pijn ervaren van dit deel.

Oh ja..dat is dit.

Liefdesverdriet, het is verschrikkelijk. Er zijn zoveel vormen van. De mijne snijdt door mijn ziel, met open hart en zonder verdoving sta ik vol in het leven en haal ik er alles uit. Jezelf zijn kan pijnigen, net zo veel als dat het vreugde biedt. Liefdesverdriet om wat ik wil zijn, niet om de ander daar met mij te krijgen, maar om ons compleet te voelen in dit menselijke bestaan. Het is tijd om te ‘processen’ zoals het Engels zo treffend zegt. Het proces van jezelf weer heel voelen, of was je dat altijd al niet? Wat doet het pijn, dit liefdesverdriet. 

Goed overstijgen, bewust zijn van jezelf en je eigen valkuilen zijn de eerste stappen in het echte verbinden met de ander. Jezelf begrijpen is key. Wil jij ook je eigen relatie (met jezelf of met een ander) helemaal doorgronden en zo meer grip hebben op jouw situatie of levenspad? Wil je echt kunnen doorbreken dat wat je al tijden dwarszit, verwerkt mag worden of als overtuiging jouw weerhoudt werkelijk ten volle in het leven te staan? Maak dan een afspraak met mij. Ik beloof je: ik help je hier doorheen. Niet alleen met magische plugged in kennis vanuit de ziel, maar ook als mens tot mens in warmte en omarming van wie jij bent. ~Vanessa

Vond je dit artikel fijn? Dan spreekt dit je waarschijnlijk ook aan!

Zie jij het hele plaatje?

Wat maakt iemand aantrekkelijk? Iemands uiterlijk? Iemands innerlijk? Uitstraling? Intellect? Raakvlakken? Alles bij elkaar?  Soms is het pure ongebreidelde chemie die je niet kunt verklaren. Hoe onderscheid je nu welke type aantrekking je deelt? Eerlijk is het...

Hoe je vasthoudend loslaat na een breuk

Ooit een echte break-up ervaren? Nee, niet zo'n 'We zijn nog steeds vrienden' verhaal, maar echt een honest-to-God-dit-wordt-nooit-meer-hetzelfde-breuk. Zo eentje waar je nachten van wakker ligt of woelt, je de lust en smaak voor voeding verliest, je alleen maar aan...

Share This

This website uses to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button.